Literatuur Elena Ferrante – een enigma

Mijn naam mag niemand weten

 

Continue reading →

Italiës nieuwste literaire sensatie: Elena Ferrante 

Twee jonge meisjes, Elena en Lila spelen samen in het trappenhuis in een achterbuurt in Napels  in de jaren ’50. Een van hen gooit de pop van de ander naar beneden in het donkere gat, waar Don Achille woont, de boeman van de kleine wereld op zich die hun wijk vormt. Samen besluiten ze de pop terug te gaan vragen. En zo begint de vriendschap tussen de twee meisjes. En het verhaal in vier delen van Elena Ferrante, de nieuwste literaire sensatie van Italië.

Elena en Lila proberen ieder op hun eigen manier het beste van hun leven te maken, al zijn ze ontheemd en hebben alleen elkaar. Maar hun verbondenheid heeft ook een donkere kant. Loyaliteit en nabijheid worden afgewisseld door jaloezie en bedrog. De gebeurtenissen in De nieuwe achternaam slepen de lezer mee in het leven van deze twee jonge vrouwen. Ze volgen elkaar, raken elkaar kwijt, vinden elkaar terug – op elke bladzijde wacht een verrassing. Door Lila en Elena leren we onszelf kennen, zowel in hun neiging tot conformisme als in hun vastbeslotenheid om het lot in eigen hand te nemen.

Continue reading →

De geniale vriendin – Elena Ferrante

Een zeemzoete soap voor de ene; voor de ander een treffende antropologische studie. Ja, de meningen liepen weer heerlijk uiteen tijdens onze laatste boekenclub. En dàt is nu juist zo fijn. Want anderen zien soms wat buiten je eigen blikveld valt. Zoiets is steeds verrijkend, zelfs al paste ik mijn mening (die van de soap) niet aan.

Maar waar gaat het over? De geniale vriendin is het eerste deel van een reeks die de lotgevallen van twee Italiaanse vriendinnen beschrijft. Lila en Elena wonen in dezelfde Napolitaanse wijk, waar ze begin jaren vijftig samen naar school gaan. Beide meisjes hebben een grote levenslust, een sprankelende geest en een grote wil om iets van het leven te maken. Elena mag voortstuderen, Lila niet. Hun levens groeien uit elkaar, maar raken steeds opnieuw met elkaar verweven.

Continue reading →

DE GROTE AFWEZIGE

TOM DE KEYZER

Gevraagd naar wat ze van plan was om haar debuutroman Kwellende liefde te promoten, schreef Elena Ferrante in 1991 in een brief aan haar uitgevers: ‘Helemaal niets.’ Ferrante vond dat ze door het boek te schrijven al genoeg had gedaan. De schrijfster bezwoer ze geen enkele signeersessie te zullen geven, geen enkele prijs te zullen afhalen, geen enkel debat over haar werk te zullen bijwonen. ‘Ik geloof dat boeken, als ze geschreven zijn, hun auteurs niet meer nodig hebben. Als ze wat te zeggen hebben, zullen ze vroeg of laat lezers vinden.’

Dat hebben ze ook gedaan. Ruim twintig jaar later is Elena Ferrante, wier identiteit een van de best bewaarde literaire geheimen van Italië is, een wereldwijd fenomeen. Ze verkoopt miljoenen exemplaren van De Napolitaanse romans, een groots opgezette romancyclus in vier delen over twee vriendinnen, de eigenzinnige Lila en de onzekere Elena, die opgroeien in een armoedige wijk in het naoorlogse Napels. Onlangs verscheen De nieuwe achternaam, het tweede deel van dat vierluik.

Die nieuwe achternaam slaat op de naamsverandering die de getalenteerde Lila bij het begin van het boek ondergaat: ze gaat tot ieders verbazing van school af en trouwt op haar zestiende met Stefano, een kleine ondernemer die wil breken met de oude vetes in de wijk en kiest voor verzoening. Zo weet hij Lila voor zich te winnen, maar het piepjonge bruidje is de kerk nog niet uit of ze komt erachter dat Stefano banden onderhoudt met de maffia, die steeds meer greep krijgt op de wijk. Vanaf dat moment haalt ze hem enkel nog het bloed onder de nagels vandaan: ze verbrast zijn geld, dwarsboomt zijn zakelijke plannen, zet hem horens op.

Continue reading →